فزعه أصحو ..
صدري قبر مُنتهك ..
صدري مغارة الوحشة و الليل ..
في مواجهتي يقف قلبي عارياً ..
لم يقل شيئاً ..
كان ينظر إلي بعينين حزينتين وحسب
ساكتاً يرتجف ..
كان يتعين علي أن أعيده إلى مكانه
أن ألمسه دون أن أؤذيه ..
لكنه جفل مني كنمر بري مجروح ..
كأن يكفي أن أعتذر لكل ما فعلت به ..
كان يكفي أن امسح على صدره وأقول :
آذيتك كثيراً فسامحني ..
كان يكفي أن أقول أنا معك ..
لكني لم أفعل !
صدري قبر مُنتهك ..
أبريل 23, 2009 من تأليف فجر الكوني